Trastorno Específico da Aprendizaxe

Como xa dixemos noutras ocasións a dislexia é un trastorno específico e persistente da aprendizaxe que se caracteriza por dificultades na adquisición da linguaxe escrita, principalmente na exactitude e fluidez lectora e escritora.

 

Trabadas

 

 

A pronuncia das sílabas trabadas adoitan presentar dificultades nos nenos; esta dificultade acentúase aínda máis no caso dos alumnos que presenten ou poidan presentar problemas lectoescritores.

Fonte e enlace: aulapt.org

 

Vocabulario básico

 Actividades interactivas sobre vocabulario básico en Educación Infantil.

 Autoría: iLenguaje.com

Profesións

Colores

Onomatopeyas animais

A estimulación cognitiva

A estimulación cognitiva podemos realizala a través de distintos xogos, exercicios ou prácticas cotiás, por exemplo:

•     A lectura
•     Realizar actividades motoras
•     Facer exercicio
•     Estimular a memoria
•     Estimular a atención
•     Contar historias e contos 

Neste apartado quixera destacar: 

1.- A atención é un dos procesos cognitivos básicos que nos permite acceder ao coñecemento, procesar información e realizar calquera actividade. Hai distintos tipos de atención pero o importante é que a mesma pode estimularse ou ben, exercitarse.

 

 2.- A memoria pola súa banda, é a capacidade cognitiva de procesar, almacenar e recuperar a información. É de capacidade limitada e hai distintos tipo de memoria como ser a Memoria Sensorial, Memoria a curto prazo e a Memoria a longo prazo.

Identificación de conceptos espaciais básicos

 

Xogamos á oca para estimular a linguaxe

 

Xogos para a estimulación da linguaxe oral.

A comunicación é unha actividade imprescindible para todos os seres humanos e a súa importancia nótase xa desde as primeiras etapas da nosa vida. Unha estimulación da linguaxe adecuada permite potenciar o desenvolvemento de todas as habilidades durante a infancia temperá. Tamén axuda no desenvolvemento intelectual, contribuíndo ao mesmo tempo ao desenvolvemento cognitivo e unha adecuada expresión de emocións, ideas e sentimentos.

DISORTOGRAFÍA, DISLEXIA, DISCALCULIA en poucas palabras

 

 

 

Fonte: Orientación Andujar

Altas Capacidades na escola

Distínguense tres tipos de aptitude excepcional: a precocidade, a superdotación e o talento. Cada un destes tres compoñentes responden a unha realidade diferente.

PRECOCIDADE INTELECTUAL 

O alumnado intelectualmente precoz é aquel que se desenvolve a un ritmo máis rápido que o resto dos seus compañeiros e compañeiras, e que actúa os seus recursos mentais antes que eles. O que caracteriza a estes nenos e nenas  aprenden a falar antes, interésanse polas letras e os números antes, e len e escriben antes… en definitiva, a súa evolución intelectual é máis veloz.

SUPERDOTACIÓN 

Enténdese a superdotación como un perfil complexo que se define ao redor de tres eixos e que, por tanto, non basta cunha única característica para determinala. A superdotación intelectual implica dispoñer dun gran potencial en todas as áreas que comprenden a intelixencia humana, acompañado dunha alta capacidade para as tarefas creativas e un pensamento capaz de combinar estes aspectos cun resultado innovador e diferente.

Os tres eixos da superdotación son: INTELIXENCIA, PERSONALIDADE E CREATIVIDADE.

TALENTO 

O termo talentoso é ambiguo en moitas ocasións e a súa diferenza coa superdotación non sempre quedou clara, de maneira que no marco das altas capacidades podemos distinguir o grupo de persoas con talento, e consideralas como un fenómeno diferente á superdotación. O talento mostra un elevado rendemento ou destreza nunha determinada área de coñecemento, habilidade ou conduta específica: é un especialista nunha área concreta do espectro intelectual.

Fonte: Sandra Tarragó, Susana Arroyo y Mercè Martorell (2006). La realidad de una diferencia: Los superdotados. Barcelona: Terapias Verdes.

Xogo e alumnado TEA

«O xogo é un medio educativo de indubidable importancia a través do cal os nenos/as observan, exploran e chegan a coñecerse mellor a sí mesmos e ao mundo que lles rodea, pero sobre todo o xogo infantil proporciona a oportunidade de aprender e practicar as habilidades sociais que son tan importantes para o éxito dentro da escola e a sociedade. Debido a que os nenos/as con TEA a miúdo fracasan coas súas habilidades de xogo, é prioritario que os educadores que traballan con eles sexan conscientes destas necesidades e dominen diversos métodos para ensinarllas» (García, 2003)

O xogo posibilita melloras na:

• comunicación
• interacción social
• a resolución de problemas
• aprendizaxe de regras sociais
• o desenvolvemento da teoría da mente
  

Velaquí unha ferramenta útil para propor momentos de xogo de maneira visual: TEAyudo a jugar.

 Xogos causa-efecto na PDI. Aula PT 

Cetea Edicións ten 14 xogos interactivos para poder practicar situacións do día a día ou xogos entretidos como arrastrar e soltar ou quebracabezas.

 

TIPOS DE XOGO

Existen diversas formas de xogo infantil (García, Fernández e Fidalgo 2003):

• Simbólico: Uso de obxectos coma se fosen outros.
• Funcional: Uso de obxectos segundo a súa función.
• Sociodramático: Implica actividades de role-playing nas que os/as nenos/as desempeñan papeis relacionados cun tema.

Cornago (2010) engade algunhas formas máis:

• Interactivo: Xogos de compoñente motor que se realizan interactuando cun adulto.
• Recíproco: Xogar con outra persoa intercambiando un obxecto.
• Xogo de regras: Xogo ao que se xoga con outras persoas e no cal hai que seguir unhas regras.

Os xogos pódense desenvolver a distintos niveis, tendo en conta o número de nenos/as que participan no mesmo:

• Xogo illado: Non require doutra persoa.
• En parella: Cooperación con outra persoa.
• Grupal: Cooperación entre tres ou máis persoas.
• En equipo: Competición de dous ou máis grupos para lograr un obxectivo.