As dificultades cos sons /ñ/ e /ll/ son bastante comúns, sobre todo ca cativada que está a desenvolver a linguaxe oral.
Son /ñ/ Exemplo: caña, uña, baño
Que adoita pasar?
Substitúese por /n/ → caña → cana
Dise como /nia/ → uña → unia
Por que é difícil?
Porque a lingua debe tocar o padal duro e o aire sae polo nariz (é un son nasal). Require unha colocación precisa da lingua.
Truquiño para practicar
Empeza con /n/ e alonga o son, logo tenta subir a lingua:
nnnn → ññññ
Ou con palabras:
nia → ña, nio → ño
Son /ll/ Exemplos: coello, antollo, baralla
Que adoita pasar
Confúndese con /l/ → choiva → luvia
Por que é difícil?
Porque a lingua debe elevarse e tocar os lados do padal, deixando pasar o aire polos costados.
Truquiño para practicar
Empeza con /l/ prolongada:
lllll → ll
Practica sílabas:
lla – lle – lli – llo – llu
A confusión entre /ñ/ e /ll/ é un erro articulatorio bastante específico. En que consiste a confusión?
O/A neno/a pronuncia /ñ/ cando debería dicir /ll/, ou ao revés:
coello → coeño
caña -> calla
Por que ocorre? As dúas consonantes son:
- Palatales (articúlanse nunha zona moi próxima do padal)
- Requiren movementos finos da lingua
As causas máis comúns son:
- Inmadurez articulatoria (frecuente en nenos/as pequenos/as).
- Débil conciencia fonolóxica (non se distinguen ben os sons).
- Dificultade no control lingual.
- Modelos de fala confusos ou pouco claros na contorna.
- En casos raros, trastorno fonológico ou motor do fala.
Como diferencialas claramente?
/ñ/ -> Son nasal (sae aire polo nariz), a lingua toca o centro do padal
Exemplo: uña (proba tapar o nariz: o son córtase)
/ll/- > Son oral (aire pola boca). A lingua toca os lados do padal
Exemplo: toalla
