As dificultades na comunicación poden xurdir por diversas razóns, como:
1. Barreiras lingüísticas.
2. Problemas de audición ou visión.
3. Trastornos da linguaxe ou fala.
4. Diferenzas culturais ou sociais.
5. Ansiedade ou estrés.
6. Problemas neurolóxicos ou cognitivos.
Estas dificultades poden afectar a capacidade para:
- Expresar pensamentos e sentimentos.
- Entender e procesar información.
- Manter conversacións efectivas.
- Establecer relacións interpersoais.
É moi importante entender a diferenza entre atraso da fala e atraso da linguaxe, xa que aínda que ambos afectan a comunicación, teñen características distintas.
Explicarémolo de maneira sinxela:
Atraso da fala: Refírese a dificultades na produción de sons, palabras ou frases. É dicir, o neno ou a nena pode entender o que se lle di, pero cústalle expresar as súas ideas mediante palabras, ou a súa pronuncia non é clara. Por exemplo, pode ter problemas para dicir palabras correctamente ou tardar moito en empezar a falar.
Cando unha nena ou un neno se comunica pero ten problemas de articulación, significa que pode expresar as súas ideas, pero a súa pronuncia ou forma de articular os sons non é clara ou correcta. Isto pode deberse a diferentes causas, como dificultades na coordinación motora oral, problemas auditivos, ou simplemente un atraso no desenvolvemento do fala. A intervención temperá pode axudar moito a mellorar a articulación e a claridade do fala, facilitando unha mellor comunicación e confianza no neno ou na nena.
Atraso da linguaxe: É un pouco máis amplo e abarca non só a produción de palabras, senón tamén a comprensión e o uso da linguaxe en xeral. O alumnado con atraso da linguaxe pode ter dificultades para entender instrucións, formar oracións completas, usar o vocabulario adecuado ou seguir o ritmo do fala na súa contorna. É dicir, pode ter problemas tanto para entender como para expresarse.
Características:
1. Atraso na adquisición de palabras: Empeza a falar máis tarde do esperado e ten un vocabulario limitado para a súa idade.
2. Dificultade para formar oracións completas: Pode usar frases curtas ou palabras soltas en lugar de oracións máis elaboradas.
3. Problemas para entender instrucións: Ten dificultades para comprender o que se lle di, mesmo en instrucións simples.
4. Uso inadecuado de palabras: Pode usar palabras de maneira incorrecta ou non usar palabras en absoluto para expresar as súas ideas.
5. Dificultade na comunicación social: Pode mostrar pouca interese en interactuar con outros/as nenos/as ou adultos/as, ou ter dificultades para manter unha conversación.
6. Atraso na adquisición de habilidades sociais relacionadas coa linguaxe: Como responder o seu nome, sinalar obxectos ou pedir axuda.
7. Problemas coa pronuncia: Aínda que isto tamén pode estar relacionado con atraso na fala, no atraso da linguaxe pode haber dificultades na estrutura e uso correcto da linguaxe, non só na pronunciación.
En resumo, o atraso da fala céntrase na dificultade para producir sons e palabras, mentres que o atraso da linguaxe afecta tanto a comprensión como a expresión da linguaxe nun nivel máis global.
A conciencia fonolóxica é fundamental para o desenvolvemento da linguaxe, a escritura e a ortografía.
A conciencia fonolóxica é esencial para o desenvolvemento infantil en linguaxe, escritura e ortografía, e o seu ensino temperán e avaliación oportuna son cruciais para o éxito ao longo da vida, en tal sentido, recoméndase incorporar enfoques pedagóxicos innovadores.
Concluímos que a conciencia fonolóxica inflúe no éxito da lectura, con patróns fonéticos, discriminación auditiva e manipulación de fonemas como aspectos clave.
A continuación presentamos algunhas actividades elaboradas para tal fin.
Achégovos unha serie de actividades que nos ofrece o portal de recursos educativos de Orientación Andújar.
Falamos de Rinoartria aos problemas de pronuncia dos fonemas nasais /m/, /n/ e /ñ/.
Nesta ocasión ímos adicarlle atención á ñuñación que é a non articulación do fonema /ñ/.
Esta proba, en primeiro lugar, rexistra as peculiaridades do fala do/a neno/a, desde un punto de vista cualitativo, en produción inducida de palabras e en repetición, se é necesario. E en segundo lugar, compara cuantitativamente a produción do/a neno/a á produción media dun grupo de nenos/as da súa idade que vive nunha contorna social similar.
Ligazóns:
Rexistro Fonolóxico Inducido - Logopedia en Especial
Rexistro Fonolóxio Inducido - Alafina.es
Nas sílabas trabadas existen trece combinacións posibles: bl,br,cl,cr,dr,fl,fr,gl,gr,pl,pr,tr,tl.
Como o seu nome indica, normalmente, son sílabas difíciles de aprender para os alumnos e alumnas, xa que dan lugar a “ trabarse “ ao falar o que pode levar a cometer erros na escritura tamén.
A continuación propoño unha serie de actividades elaboradas na plataforma Wordwall
Os síntomas do Trastorno do Desenvolvemento da Linguaxe poden variar dunha persoa a outra, e a gravidade dos síntomas tamén pode diferir:
Atraso no desenvolvemento da linguaxe. Poden ter dificultades para alcanzar os fitos lingüísticos esperados, como a aparición das primeiras palabras ou a formación de oracións completas.
Dificultades na comprensión da linguaxe. Poden ter dificultades para seguir instrucións, responder a preguntas ou comprender conceptos abstractos. Tamén poden ter dificultades para entender o significado das palabras en diferentes contextos.
Dificultades na expresión oral. O vocabulario é limitado e presetnan dificultades para atopar as palabras adecuadas para expresar os seus pensamentos. Tamén poden ter problemas para estruturar oracións gramaticalmente correctas e poden presentar erros na pronuncia de certos sons.
Problemas na articulación e a fluidez. Algúns nenos poden ter problemas na articulación dos sons do fala, o que pode afectar a claridade da súa fala. Tamén poden presentar dificultades na fluidez do fala, como repeticións, bloqueos ou pausas prolongadas.
É importante ter en conta que estes síntomas son indicativos do TDL cando persisten máis aló do esperado para a idade e o nivel de desenvolvemento dos/as nenos/as.
-> Trastorno da linguaxe (TL): asociado a unha condición biomédica (TEA; parálise, discapacidade): problemas da linguaxe que forman parte doutros trastornos máis complexos.
En moitos casos, os nenos e as nenas con TDL poden beneficiarse de apoio adicional na contorna educativa. Isto pode incluír adaptacións curriculares, programas de intervención especializados por partes dos mestres e das mestras de audición e linguaxe , apoio na aula e estratexias de ensino individualizadas para satisfacer as necesidades específicas do neno.
Os/as menores poden experimentar frustración, baixa autoestima e dificultades nas interaccións sociais. Por tanto, brindarlles apoio emocional e oportunidades para practicar habilidades de comunicación en situacións reais será beneficioso para o seu desenvolvemento xeral.
Ligazóns de interés:
A segmentación lexical refírese á habilidade para definir os límites das palabras. Non resulta unha tarefa sinxela nos primeiros tramos do proceso de alfabetización e en etapas posteriores nalgúns casos; por iso é polo que adoitan aparecer frecuentemente separacións incorrectas das palabras escritas (hiposegmentaciones e hipersegmentaciones).
Lembramos que as habilidades fonolóxicas nun sentido amplo, abarcarían as habilidades de identificar e manipular de forma deliberada as palabras que compoñen as frases ou oracións (conciencia léxica), as sílabas que compoñen as palabras (conciencia silábica), ata chegar á manipulación das unidades máis pequenas do fala, os fonemas (conciencia fonémica).
